Μια ματιά στους αριθμούς

Ας δούμε τα δεδομένα: Σε όλη την Ελληνική επικράτεια υπάρχουν 13.000 επιχειρήσεις που
έχουν και κάποιον από τους ΚΑΔ της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης, πράγμα που σημαίνει πως
είμαστε, δεν είμαστε 10.000 φυσικά πρόσωπα. Η μέση ηλικία των ασφαλιστών ξεπερνά τα 50 χρόνια.
Φαινόμενο ελληνικό; Δυστυχώς, όχι. Στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο, η μέση ηλικία των ασφαλιστών
είναι επίσης υψηλή.

Είμαστε κάτι σαν το καλό κρασί, αλλά δυστυχώς, δεν το προτιμούν πολλοί.

Το παρελθόν και το παρόν του επαγγέλματος

Θυμάστε τις εποχές που οι εταιρίες πέταγαν χρήματα με ελικόπτερα για εκπαίδευση; Τώρα, οι
εταιρίες σκέφτονται πώς θα μας βγάλουν από τη διαδικασία ασφάλισης για να προσθέσουν τις
προμήθειές μας στα κέρδη τους. Οι περισσότεροι συνάδελφοι ασχολούνται κυρίως με την ασφάλιση
χερσαίων οχημάτων. Και γιατί αυτό; Η έλλειψη εκπαίδευσης και η έλλειψη κινήτρων παίζουν
καθοριστικό ρόλο. Άσε που είναι και πιο εύκολο να μιλάς για αυτοκίνητα. Ποιος θέλει να εξηγεί πώς
λειτουργεί η ασφάλιση ζωής στο καφενείο;

Η εκπαίδευση ως κλειδί για το μέλλον

Η έλλειψη εκπαίδευσης είναι η κύρια αιτία που οι ασφαλιστές περιορίζονται στις ασφαλίσεις
αυτοκινήτων.

Η άγνοια και οι φόβοι κρατούν πολλούς μακριά από άλλους κλάδους.

Όμως, όταν
διψάς και δεν σου προσφέρουν νερό, πρέπει να το βρεις μόνος σου. Η επένδυση σε εκπαίδευση είναι
απαραίτητη για κάθε επαγγελματία που θέλει να επιβιώσει και να αναπτυχθεί. Ας μην ξεχνάμε, η
γνώση είναι δύναμη! Ή τουλάχιστον, ένας καλός τρόπος να γεμίζεις τις βραδιές σου με κάτι άλλο
εκτός από σειρές στο Netflix.

Οι ευθύνες της πολιτείας
Οι ευθύνες της πολιτείας είναι τεράστιες. Θυμούνται τους 10.000 ψηφοφόρους μόνο στις
εκλογές. Φορολογούμαστε ως ελεύθεροι επαγγελματίες, ενώ τα παραστατικά καταβολής προμηθειών
εκδίδονται από τις εταιρίες, άρα αδύνατον να κρύψουμε τα έσοδά μας. Μήπως είναι καιρός να
αλλάξει αυτός ο τρόπος φορολόγησης; Όχι ότι έχουμε και πολλές ελπίδες, αλλά αν δεν το ζητήσουμε,
πώς θα ξέρουμε ότι θα μας αγνοήσουν;

Κοινοτικές οδηγίες και πραγματικότητα
Το κράτος ενσωματώνει κοινοτικές οδηγίες χωρίς να τις εφαρμόζει ουσιαστικά. Πόσες
υποχρεωτικές ασφαλίσεις υπάρχουν; Πόσες εφαρμόζονται; Πόσες υπουργικές αποφάσεις εκκρεμούν
για την εφαρμογή τους; Είμαστε σαν τους σερβιτόρους που δέχονται παραγγελίες για φαγητά που
δεν υπάρχει στο μενού.

Συμπέρασμα
Βρισκόμαστε σε ένα εκρηκτικό ασφαλιστικό παρόν. Είμαστε λίγοι, με μεγάλη μέση ηλικία,
χωρίς επαρκή εκπαίδευση και χωρίς αρκετά πραγματικά υποχρεωτικά προϊόντα για τον πολίτη, σε
ένα περιβάλλον εχθρικό προς εμάς μιας και οι εταιρίες θα ήθελαν πολύ να μας βγάλουν από τη μέση.
Το μέλλον δεν είναι αισιόδοξο, αλλά με τη σωστή εκπαίδευση, επένδυση και υποστήριξη από την

πολιτεία, μπορούμε να αντιστρέψουμε την τάση. Το χιούμορ και η θετική σκέψη μπορούν να
βοηθήσουν να δούμε τα πράγματα με διαφορετικό μάτι.

Άλλωστε, οι υπερήρωες δεν τα παρατάνε ποτέ!
Και ποιος ξέρει, μπορεί κάποια μέρα να έχουμε τη δική μας ταινία. Ή έστω μια σειρά στο
Netflix!

Για να ευθυμήσουμε λίγο αυτό ήταν κάτι σαν παραλλαγή του γνωστού «το νου σας ρεμάλια…» Με άλλα λόγια αυτό που ήθελε να πει ήταν «το αυτοκινητάκι και τα μάτια σας».

Σε όλα τα meetings και τα workshops των ζημιών οι οδηγίες ήταν πάντοτε ίδιες, δηλαδή:
• Θέλουμε υψηλό δείκτη εξωδικαστικού διακανονισμού.
• Θέλουμε οι υποθέσεις που πηγαίνουν στα δικαστήρια να τελειώνουν το συντομότερο δυνατόν.

Το πρώτο εξαρτάται από τη συχνότητα και ποιότητα της επαφής ανάμεσα στον ασφαλιστή της Νομικής Προστασίας που διεκδικεί αποζημίωση για τον (ανυπαίτιο) πελάτη του και στον ασφαλιστή που ασφαλίζει την ευθύνη του αντίδικου του (υπαίτιου) οδηγού .

Το δεύτερο εξαρτάται από τις εκπλήξεις της δικαστικής διαδικασίας της οποίας όμως μοχλός πίεσης είναι η προσοχή και η επιμέλεια των εμπλεκομένων δικηγόρων είτε στην περίπτωση που έχουμε μόνο μία διεκδικητική αγωγή είτε στην περίπτωση που έχουμε συνεκδίκαση αγωγών .
Είναι οι παραπάνω στόχοι σήμερα εφικτοί ; Έχουν αλλάξει οι συνθήκες σήμερα ;Τι αντιμετωπίζουμε;

Εάν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις που εξαρχής γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι βρίσκεσαι απέναντι σε καταχρηστικές συνθήκες, όταν δηλαδή θέλει κάποιος να μετατρέψει το ατύχημα σε ευτύχημα

(παραπλανητικές συνθήκες, υπερβολικά κόστη, έλλειψη αστυνομικών εγγράφων, δηλώσεις συμπαιγνίας κλπ) κατά κανόνα ΠΑΝΤΟΤΕ στις ζημιές των αυτοκινήτων υπήρχαν δύο βασικά στοιχεία που προκαλούσαν τις διαφωνίες
• Είτε η αμφισβήτηση της υπαιτιότητας.
• Είτε η διαφωνία στο ύψος της αποζημίωσης.
Αυτά δεν έχουν αλλάξει .

Στο παρελθόν αλλά και τώρα προκειμένου μια υπόθεση να μην πάρει τη δικαστική οδό – γεγονός που ούτε τον ασφαλιστή της Ν.Π. συμφέρει αλλά ούτε τον ασφαλιστή της ευθύνης – η μέθοδος για την εξεύρεση μιας δίκαιης συμβιβαστικής λύσης είναι μία .
Ποια;
Η μεταξύ έμπειρων επαγγελματιών δημιουργική επικοινωνία που λειτουργούν σαν αντιπρόσωποι και φορείς συμφερόντων των φυσικά εμπλεκομένων στο ατύχημα προσώπων. Το σαφές πλεονέκτημα αυτής της προσέγγισης ήταν και είναι ότι οι ασφαλιστικοί αυτοί αντιπρόσωποι των δύο πλευρών είναι επαγγελματίες , έχουν γνώση και εμπειρία, μιλάνε την ίδια γλώσσα, ξέρουν τις έννοιες και τους όρους και δεν βγάζουν εμπάθειες, νεύρα, προκαταλήψεις και εμμονές στην επικοινωνία τους .

Στο σημείο όμως αυτό υπάρχει κάτι που σήμερα έχει αλλάξει.
Όλο και συχνότερα σήμερα παρατηρείται μία υποχώρηση στην αναγκαία αυτή άμεση επικοινωνία των δύο πλευρών που συνεχώς δυσχεραίνεται και ενίοτε καταργείται. Η σωτήρια ζωντανή επικοινωνία έχει αποπροσωποποιηθεί και έχει αντικατασταθεί από σωρεία ηλεκτρονικών μηνυμάτων που κατά κανόνα απευθύνονται σε κεντρική μονάδα συλλογής, με σκοπό την εκ των υστέρων διαβίβαση στον αρμόδιο κατά περίπτωση διακανονιστή, του οποίου η καθυστερημένη ανταπόκριση αποτελεί σε γενικές γραμμές το νέο καθεστώς στη διαχείριση των ζημιών σήμερα. Κάτι τέτοιο έχει σαν αποτέλεσμα μια εκνευριστική έλλειψη πληροφοριών που εξαντλεί συχνά την υπομονή των ενδιαφερομένων με περαιτέρω συνέπεια να μειώνεται αναλόγως η διάθεση τους για συμβιβασμό, προκαλώντας τους απέχθεια στην ασφαλιστική δεοντολογία .

Τώρα καταλαβαίνω γιατί ο manager ωρυόταν πολλές φορές λέγοντας

«εμείς κοπανάγαμε το στομάχι μας πάνω στο γραφείο μέχρι να απαντήσουν στο τηλέφωνο οι συνάδελφοι της άλλης πλευράς αλλά αργά στο τέλος της ημέρας καταφέρναμε να μιλήσουμε και να συνεννοηθούμε».

Σίγουρα τα πράγματα σήμερα δεν γίνονται έτσι.

Επιπλέον σήμερα υπάρχουν κάποιοι αντικειμενικοί λόγοι που κάνουν τη διαχείριση των ζημιών πιο δύσκολη όπως ενδεικτικά είναι :
• Ενώ έχει προηγηθεί εξωδικαστική συνεννόηση για την υπαιτιότητα και το ποσόν ξαφνικά ακούς

«ναι μα η τελική έγκριση έρχεται από το εξωτερικό που είναι η έδρα της εταιρείας»
• Ο δισταγμός του πεπεισμένου ασφαλιστή ευθύνης για την υπαιτιότητα του πελάτη του να τον προτρέψει να ανακαλέσει την αρχική δήλωση σκοπιμότητας
• Ο μεγαλύτερος δισταγμός να προβεί σε εύλογη πρόταση αποζημίωσης όταν η δήλωση του ασφαλισμένου ελέγχθηκε και κρίθηκε ότι πάσχει ποικιλοτρόπως.

• Η δυσκολία του ασφαλιστή ευθύνης να αναζητήσει την δήλωση του ασφαλισμένου του όταν στην ασφάλιση του τελευταίου μεσολαβούν πολλοί διαδοχικοί διαμεσολαβητές με αποτέλεσμα να κυριαρχεί ως απάντηση

«η έλλειψη δήλωσης».

Είμαι σίγουρος ότι όσοι ασχολούνται με τη διαχείριση των ζημιών του αυτοκινήτου με καταλαβαίνουν και συμφωνούν .
Είμαι σίγουρος επίσης ότι πολλοί εμπειρότεροι εμού έχουν να πουν περισσότερα και σοφότερα.

Εμείς στην ARAG HELLAS παρά τις υπάρχουσες δυσκολίες, στην Νομική Προστασία αυτοκινήτου καταφέραμε να έχουμε δείκτη εξωδικαστικού διακανονισμού που φτάνει το 65%. Αυτό είναι άλλωστε που θέλουν οι πελάτες μας.

Τέλος, σκοπός μας είναι να διευρύνουμε τον κύκλο γνωριμίας – επικοινωνίας – αλληλοστήριξης με τους συναδέλφους των άλλων εταιρειών διότι αυτό είναι προς το συμφέρον όλων των πλευρών .

Για την ARAG HELLAS

Παναγιώτης Τσεκούρας
Επικεφαλής Ζημιών Αυτοκινήτου