Σε αυτή την πυραμίδα που έχει σαν περιεχόμενο την ιεράρχηση των ανθρώπινων
αναγκών, η βάση της και πρωταρχικές ανάγκες είναι θέματα όπως η τροφή, η ένδυση
κλπ ενώ στην αμέσως επόμενη βαθμίδα καταγραφόταν η ανάγκη για ασφάλεια που
περιλάμβανε θέματα όπως η στέγη, το αίσθημα της ασφάλειας από κινδύνου κλπ.

Ακόμα και σήμερα έτσι έχουν τα πράγματα. Μια κοινωνία για να μπορεί να ανέβει αυτή
τη κλίμακα για ικανοποίηση υψηλότερων αναγκών θα πρέπει να έχει εξασφαλίσει τις
προηγούμενες βαθμίδες.

Καμία κοινωνία δεν μπορεί να προοδεύσει πραγματικά αν δεν έχει εξασφαλίσει τα δύο
πρώτα στάδια και αυτό καθιστά την ανάγκη για ασφάλεια σαν μια από τις πλέον βασικές
προϋποθέσεις για εξέλιξη και πρόοδο.

Αυτό είναι και το πεδίο που δρουν τόσο ο θεσμός της κοινωνικής ασφάλισης όσο και
αυτός της ιδιωτικής ασφάλισης. Όμως σήμερα πόσο καλά λειτουργούν και σε ποιό
βαθμό καλύπτουν αυτή την ανάγκη; Ποιός πολίτης νιώθει πως η κοινωνική ασφάλιση
του εξασφαλίζει μια αξιοπρεπή ( έστω και χωρίς πολυτέλειες η σπατάλες) και άμεση
ιατροφαρμακευτική φροντίδα ; Και από την άλλη μεριά αν στραφεί συμπληρωματικά
στην ιδιωτική ασφάλιση ποιός του εξασφαλίζει πως οι διαδικασίες που εφαρμόζουν
ιδιωτικές κερδοσκοπικές εταιρείες, λειτουργούν σωστά και εφαρμόζουν τους σκοπούς
και τις αξίες πάνω στις οποίες τους δόθηκε άδεια λειτουργίας από το κράτος, για μια
τόσο σημαντική ανάγκη της κοινωνίας;

Ζούμε σε μια καπιταλιστική ελεύθερη οικονομία αλλά ο όρος ελεύθερη δεν πρέπει να
σημαίνει και ασύδοτη. Το κράτος πρέπει να φροντίζει για τον έλεγχο των επιχειρήσεων
και ειδικά όταν αυτές προσφέρουν βασικά αγαθά και ιατροφαρμακευτικές υπηρεσίες.

Μπορεί το συμφέρον των επιχειρήσεων και των μετόχων τους να είναι η μεγιστοποίηση
των κερδών τους, πράγμα θεμιτό και λογικό, αλλά αυτό θα πρέπει να γίνεται με κανόνες
και όρια.

Επίσης θα πρέπει να τιμωρούνται αυστηρά όσοι καταστρατηγούν τους
κανόνες, εκμεταλλευόμενοι το μέγεθός τους, τις προσβάσεις και επιρροές τους ή τα
διαθέσιμα κεφάλαιά τους έναντι των μικρών, αδυνάτων και μεμονωμένων καταναλωτών.

Η εκμετάλλευση της ανάγκης του μικρού από τον μεγάλο και ειδικά για τα βασικά αγαθά ,
συμπεριλαμβανομένης της ασφάλισης, δεν είναι ένα απλό παράπτωμα αλλά ένα
έγκλημα προς την κοινωνία και δεν βλάπτει μόνο ένα άτομο αλλά την συλλογική
συνείδηση πως ζούμε σε μια ζούγκλα και πως πρέπει όλοι να φοβόμαστε και να μην τα
βάζουμε με τον "μεγάλο" και πως έτσι ήταν , είναι και θα είναι τα πράγματα. Είναι η

λογική του ”μην σου τύχει” , του ”;κοίτα την πάρτη σου” του ”βολέψου και προχώρα”
του”δεν είμαστε όλοι ίδιοι” και πολλά άλλα.
Είναι η λογική της ασυδοσίας και της απόλυτης ζουγκλοποίησης που δήθεν κρύβεται
από τον μανδύα του πολιτισμού και της τεχνολογίας που κυριαρχεί.

Ο ρόλος του κρατικού ελέγχου σε μια τέτοια αγορά και ειδικά σε υπηρεσίες όπως αυτή
της ασφάλισης, είναι κρίσιμος λοιπόν. Θα ήταν ουτοπικό και σχεδόν χαζό να
στηριζόμαστε στην ηθική και τις αξίες κάθε κεδοσκοπικής επιχείρησης ή στους κανόνες
της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού.

Αυθαιρεσίες και ανήθικες-παράνομες πρακτικές βιώνουμε όλοι καθημερινά. Ο νόμος
του ισχυρού εφαρμόζεται στα πάντα. Αν πάλι κανείς σκέφτεται τη δικαιοσύνη, ο χρόνος
αναμονής και το κόστος είναι ανασταλτικός παράγοντας ενώ το κύρος της έχει πληγωθεί
ανεπανόρθωτα στην συνείδηση των πολιτών.

Ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο , είτε πρόκειται για την υγεία, την σύνταξη ή την
περιουσία κάθε πολίτη , ήταν και είναι ένα καταφύγιο ηρεμίας για τους κινδύνους της
ζωής. Όμως πρέπει να είναι και σίγουρο πως θα λειτουργήσει όταν πρέπει. Κανείς δεν
θα έπαιρνε ένα αλεξίπτωτο αν του έλεγαν πως υπάρχει έστω και πιθανότητα 5% να μην
ανοίξει όταν το χρειαστείς. Άρα το πιο σημαντικό στοιχείο κάθε ασφαλιστηρίου είναι η
βεβαιότητα ( το κύρος του) πως όταν και αν έρθει η ώρα να χρησιμοποιηθεί , αυτό θα
λειτουργήσει σωστά. Πόσο τέλεια όμως συμβαίνει αυτό;

Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι καταγγελίες ( και άραγε πόσα προβλήματα γίνονται
καταγγελίες) για δυσκολίες ή αρνήσεις αποζημιώσεων, για παζάρια ποσών, για
αυθαίρετες αυξήσεις ασφαλίστρων , για αυθαίρετες αλλαγές όρων συμβολαίων και
πολλά άλλα. Και ναι , το κράτος έχει βάλει σαν εποπτική αρχή την Τράπεζα της
Ελλάδος να εποπτεύει την ασφαλιστική αγορά.

Είναι ένα ιδιωτικό ίδρυμα που οι
μετοχές του διαπραγματεύονται στο Χρηματιστήριο και είναι άγνωστη η μετοχική του
σύνθεση ακόμα και τώρα.

Ένα ίδρυμα, μια επιχείρηση δηλαδή που συναλλάσσεται
καθημερινά με όλες τις Τράπεζες στις οποίες ανήκουν οι περισσότερες ασφαλιστικές
εταιρείες ή με τις οποίες ανταλλάσσουν κεφάλαια και πελάτες.

Άραγε η Τράπεζα της Ελλάδος ελέγχει την ικανοποίηση των πελατών των ασφαλιστικών εταιρειών;

Άραγε
κάνει αναφορές προς το κράτος για το επίπεδο εξυπηρέτησης που παρέχουν αυτές;
Έχει κάποιο δείκτη ικανοποίησης και διεκπεραίωσης των αποζημιώσεων; Κάνει κάποια
δημοσκόπηση να δει τι συμβαίνει ή περιμένει μόνο καταγγελίες; Και αν έχει καταγγελίες
τι κάνει και πως φροντίζει να τιμωρεί τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που παρανομούν; Τι
έχει κάνει για να φοβούνται οι ασφαλιστικές εταιρείες να παραβούν τους νόμους και τους
κανόνες δεοντολογίας ( αν εχει θεσπίσει τέτοιους) ;

Ο πολίτης είναι ανυπεράσπιστος απέναντι σε πολυεθνικές, ομίλους και οικονομικά
δυνατούς οργανισμούς. Οι επιχειρήσεις έχουν όλο το πεδίο μπροστά τους να
εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους στο μέτρο που μπορούν να μεγιστοποιήσουν τα
κέρδη τους. Τα στελέχη εταιρειών θα αμειφθούν με βάση τα κέρδη που θα πετύχουν και
όχι με βάση την ικανοποίηση των πελατών τους.

Το κράτος και οι νόμοι είναι ο μόνος
φράκτης που θα εμποδίσει τις κακές πρακτικές. Λειτουργεί όμως;

Η ασυδοσία πρέπει να τελειώσει. Ο έλεγχος πρέπει να είναι συνεχής, αυστηρός και οι
συνέπειες βαριές.

Η ζούγκλα πρέπει να γίνει κοινωνία ελεύθερων, αξιοπρεπών και
ασφαλών πολιτών.

Μόνο έτσι θα οικοδομήσουμε μια χώρα που θα αξίζει να λέει πως
προοδεύει και θα είναι περήφανη για το παρελθόν , το παρόν και το μέλλον της.
Ασυδοσία τέλος

Θωμάς Σλάμαρης
Οικονομολόγος BSc
Εκπαιδευτής Πωλητών – Business Coach

Στο πλαίσιο της εξέλιξης της τεχνολογίας και της διασύνδεσης των πληροφοριών, οι
ασφαλιστικές εταιρείες διαθέτουν πλέον τα μέσα για να αξιολογήσουν το ιατρικό
ιστορικό ενός πελάτη κατά την υπογραφή του ασφαλιστήριου συμβολαίου.

Αυτός ο
έλεγχος μπορεί να παρέχει στις εταιρείες σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τις
υπάρχουσες καταστάσεις υγείας του πελάτη, επιτρέποντας την προσαρμογή του
ασφαλιστικού πακέτου και των ασφαλιστικών ειδών που προσφέρονται.

Πλεονεκτήματα του Ελέγχου κατά την Έναρξη:

Πρόληψη του Ασφαλιστικού Κινδύνου: Ο έλεγχος του ιατρικού ιστορικού κατά την
έναρξη επιτρέπει στις ασφαλιστικές εταιρείες να αναγνωρίσουν πιθανούς
ασφαλιστικούς κινδύνους που μπορεί να προκύψουν στο μέλλον. Αυτή η πρόληψη
μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των αποζημιώσεων και της φόρτισης στο
ασφαλιστικό σύστημα.

Προσαρμογή των Ασφαλίστρων: Η γνώση της κατάστασης υγείας του πελάτη
επιτρέπει την προσαρμογή των ασφαλίστρων σύμφωνα με τις ατομικές ανάγκες του.
Αυτό βοηθά στην καλύτερη εξυπηρέτηση του πελάτη, αλλά επίσης συνεισφέρει στη
δημιουργία βιώσιμων ασφαλιστικών πακέτων.

Ενίσχυση της Διαφάνειας: Ο έλεγχος του ιατρικού ιστορικού ενισχύει τη διαφάνεια
μεταξύ ασφαλιστών και πελατών. Η ενεργή συμμετοχή των πελατών στην κατανόηση
και καλύτερη διαχείριση της υγείας τους μπορεί να οδηγήσει σε αμοιβαία επωφελείς
αποτελέσματα.

Η εφαρμογή της πρακτικής του ελέγχου του ιατρικού ιστορικού κατά την έναρξη του
ασφαλιστικού συμβολαίου ενισχύει τη σχέση ασφαλιστή-πελάτη και συμβάλλει στην
οικονομική βιωσιμότητα των ασφαλιστικών εταιρειών.

Η πρόληψη των
ασφαλιστικών κινδύνων, η προσαρμογή των ασφαλίστρων και η ενίσχυση της
διαφάνειας αποτελούν κομβικά στοιχεία για ένα βιώσιμο και αποτελεσματικό
ασφαλιστικό σύστημα.

Αλέξανδρος Βοργίας

Σε αυτό το πλαίσιο, η συνταξιοδοτική ηλικία γίνεται ολοένα
και υψηλότερη, και είναι ζωτικής σημασίας να διασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι σε
αυτές τις ηλικίες έχουν πρόσβαση σε ποιοτική περίθαλψη χωρίς να υποφέρουν
οικονομικά. Σε αυτό το άρθρο, εξετάζουμε την ανάγκη για μέτρα που θα
διασφαλίσουν την οικονομική βιωσιμότητα των ασφαλίσεων υγείας σε υψηλές
ηλικίες, με έμφαση στους συνταξιούχους.
Οι περισσότεροι άνθρωποι αναμένουν να απολαμβάνουν τη ζωή τους μετά τη
συνταξιοδότηση, αλλά η υγεία παίζει κρίσιμο ρόλο σε αυτήν την εμπειρία. Πολλοί
εξαρτώνται από ασφαλιστικά προγράμματα υγείας για την κάλυψη ιατρικών εξόδων,
αλλά οι προκλήσεις προκύπτουν όταν το κόστος αυτών των προγραμμάτων γίνεται
υπερβολικό για τους συνταξιούχους.
Οι ασφαλιστικές εταιρίες και το κράτος πρέπει να συνεργαστούν για την
αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης. Καταρχάς, οι ασφαλιστικές εταιρίες πρέπει να
εξετάσουν τη δημιουργία προσαρμοσμένων προγραμμάτων υγείας για τους
συνταξιούχους, λαμβάνοντας υπόψη τα εισοδήματά τους και τις ιδιαίτερες ανάγκες
τους.
Επίσης, η πολιτεία πρέπει να υιοθετήσει μέτρα που θα προωθήσουν την πρόσβαση σε
ποιοτική υγειονομική περίθαλψη. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει επιδοτήσεις ή
φορολογικές ελαφρύνσεις για τις ασφαλιστικές εταιρίες που προσφέρουν
προσιτά προγράμματα υγείας σε ηλικιωμένους πολίτες.
Είναι σημαντικό να εξασφαλίσουμε ότι τα ασφάλιστρα στα προγράμματα υγείας δεν
αποτελούν βάρος για τους συνταξιούχους.

Οι ασφαλιστικές εταιρίες μπορούν να
εξετάσουν μηχανισμούς ελέγχου του κόστους, ενώ το κράτος μπορεί να παρέμβει
με ρυθμίσεις που προστατεύουν τους πολίτες από υπερβολικές αυξήσεις των
ασφαλίστρων.

Η διασφάλιση ότι οι ηλικιωμένοι έχουν πρόσβαση σε ποιοτική περίθαλψη είναι
κρίσιμη για την ευημερία της κοινωνίας μας. Οι ασφαλιστικές εταιρίες και η πολιτεία
πρέπει να συνεργαστούν ενεργά για να βρουν βιώσιμες λύσεις που θα εξασφαλίσουν
την ικανοποίηση των ιατρικών αναγκών των ηλικιωμένων χωρίς να τους εκθέτουν σε
οικονομικό κίνδυνο.

Αλεξανδρινός